دولت چین به کاهش جنگ قیمت‌ها اقدام کرد؛ آیا به پایان عصر خودروهای ارزان چینی نزدیک می‌شویم

دولت چین در یک اقدام بی‌سابقه و شدیداً کنترلی، اقدام به ممنوعیت فروش خودروهای نو به قیمتی کمتر از هزینه تولید کرده است. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که خریداران به انتظار بازگشت تخفیف‌های جدید در سال ۲۰۲۶ نشسته بودند، اما به نظر می‌رسد که عصر فروش‌های ارزان و ارائه خودروهای ارزان چینی به پایان رسیده است.

امروز، نهاد تنظیم‌کننده بازار چین به‌صورت واضح در بخشنامه جدید خود، شرکت‌ها را از عرضه خودروهایی با قیمت پایین‌تر از هزینه تولید منع کرده است. این ممنوعیت شامل هر گونه ترفند مربوط به قیمت‌گذاری، نظیر پرداخت یارانه‌های شرکتی، تخفیف‌های مستقیم، معافیت‌های مالیاتی غیرواقعی و ارائه تیپ‌های پیشرفته‌تر به قیمت مدل پایه می‌شود.

چرا دوران خودروهای ارزان چینی به سر آمده است؟

این تصمیم به دنبال سقوط شدید بازار خودرو در چین در ژانویه ۲۰۲۶ به تصویب رسید. فروش خودروها در این ماه نسبت به ماه دسامبر سال گذشته، با کاهش ۳۶ درصدی از ۲.۲ میلیون به ۱.۴ میلیون دستگاه رسیده است. همین‌طور، بازار خودرو چهارشنبه نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ۱۹.۵ درصد کوچک‌تر شده است.

با پیش‌بینی یک کاهش ۳ درصدی در تقاضای داخلی برای سال جاری، خودروسازان چینی توجه بیشتری به صادرات دارند. به‌عنوان مثال، شرکت بی‌وای‌دی تصمیم دارد در سال جاری ۱.۳ میلیون دستگاه خودرو برقی و هیبریدی صادر کند که این رقم نسبت به ۱.۰۵ میلیون دستگاه سال گذشته، رشد قابل‌ملاحظه‌ای را نشان می‌دهد.

هدف اصلی دولت چین جلوگیری از انحصار و حذف رقبا از طریق کاهش شدید قیمت‌هاست. شرکت‌هایی که از این قوانین چشم‌پوشی کنند، با پیامدهای حقوقی جدی مواجه خواهند شد. انجمن نمایندگان خودروی چین اعلام کرده است که جنگ قیمت‌ها در سه سال اخیر، زیانی معادل ۴۷۱ میلیارد یوان (حدود ۶۸ میلیارد دلار) را به‌دنبال داشته و بر خروجی صنعت خودرو تأثیر گذاشته است.

تسویه سریع با تأمین‌کنندگان قطعات

ممنوعیت قیمت‌گذاری تنها یکی از اهرم‌های فشار دولت به شمار می‌آید. نظارت‌های جدید، خودروسازان را ملزم کرده‌اند تا مدت زمان پرداخت طلب‌های خود به تأمین‌کنندگان قطعه را از میانگین ۳۰۰ روز به کمتر از ۶۰ روز تقلیل دهند.

مدیر مؤسسه مشاوره خودرو در شانگهای، «چن جینژو»، اظهار می‌کند: «مداخله دولت مؤثر واقع شده است. پیش از این، خودروسازان با به تأخیر انداختن پرداخت‌ها به تأمین‌کنندگان، نقدینگی لازم برای رقابت در جنگ قیمت‌ها را تأمین می‌کردند. اما اکنون با کاهش منابع مالی، توانایی آن‌ها برای ارائه تخفیف‌های قابل توجه محدود شده است.»