ریاضیات پایه با وجود هوش مصنوعی دارد فراموش میشود
«جنسن هوانگ»، مدیرعامل انویدیا، در جریان گفتگویی مفصل اعلام کرد که روند ادغام هوش مصنوعی با آموزش باعث شده مهارتهای سنتی و پایه محاسباتی میان دانشآموزان به دست فراموشی سپرده شود، اما جامعه نباید نگران این تغییر الگو باشد. به باور او، این دگرگونی بخشی طبیعی از تکامل فناورانه است و ظرفیتهای فکری انسان را به سمت مهارتهای پیچیدهتر و باارزشتر هدایت میکند.
در جریان این مصاحبه، به نتایج پژوهشی پیرامون ۲۶ هزار دانشآموز بین پایههای هفتم تا دوازدهم در چین اشاره شد؛ پژوهشی که نشان میدهد هرچند بهرهگیری از هوش مصنوعی نمرات تکالیف را تا ۱۸ درصد ارتقا داده و زمان انجام وظایف را ۳۰ درصد کاهش داده است، اما نمرات آزمونهای ماهانه ظرف مدت ۶ ماه تا ۲۰ درصد با افت روبهرو شده و نمرات آزمونهای سرنوشتساز ورودی نیز با افت ۱۸ تا ۲۴ درصدی در بازه دو ساله همراه بوده است. این دادهها حاکی از تضعیف مهارتهای انفرادی و ماندگاری دانش بنیادین در حافظه دانشآموزان بر اثر اتکای بیش از حد به ابزارهای خودکار است.
هوانگ با تأیید این رخداد و اذعان به کاهش تسلط نسل جدید بر ریاضیات و محاسبات گفته است:
«اگر امروز از کودکی بخواهید یک تقسیم طولانی انجام دهد، متوجه چالش خواهید شد. جدول ضرب درحال فراموشی است و مواردی چون محاسبه جذر نیز وضعیت مشابهی دارند. واقعیت این است که ریاضیات پایه دارد فراموش میشود.»
بااینحال، وی در پاسخ به اینکه آیا این افت توانمندی مایه نگرانی است یا خیر، تأکید کرده که از دیدگاه او چنین تغییری اهمیت ندارد. او معتقد است برخی مهارتها بدون به خطر انداختن رشد شناختی انسان قابلیت واگذاری به ماشین را دارند و جهان به مرور زمان مهارتهای جایگزین و کارآمدتری را برای نسلهای آینده کشف خواهد کرد.
چرا فراموشی ریاضیات پایه از دیدگاه مدیرعامل انویدیا تهدید نیست؟
هوانگ با مقایسه شرایط فعلی با دهههای گذشته توضیح داده که تحولات فناورانه همواره ابزارهای اولیه را کنار زدهاند. او با اشاره به تجربیات تحصیلی خود توضیح داده که در گذشته استفاده از ماشینحساب در مدارس ممنوع بود، درحالیکه امروز فارغالتحصیلی بدون دسترسی به رایانههای شخصی و تسلط بر کدنویسی ناممکن است؛ روندی که در آینده به یادگیری تعامل مستقیم با سیستمهای مبتنی بر ایجنتهای هوشمند منتهی خواهد شد.
به گفته هوانگ، از دست رفتن برخی مهارتهای اولیه به معنای تضعیف هوش انسان نیست، بلکه انسان را از درگیری با جزئیات سطح پایین بینیاز کرده و افراد را به «متفکران سیستمی» (Systems Thinkers) در سطوح کلان و جامعتر تبدیل میکند؛ همانگونه که مهندسان مدرن حوزه کامپیوتر برخلاف گذشته نیاز به شناخت تکتک ترانزیستورها ندارند و روی معماری سامانههای عظیم با صدها تریلیون ترانزیستور متمرکز میشوند.
