تویوتا با استراتژی‌ای ساده هزینه‌ها را کاهش می‌دهد؛ ۳۳ درصد قطعات کمتر تا سال ۲۰۳۰

تویوتا بوشوکو به‌عنوان یکی از تأمین‌کنندگان کلیدی قطعات داخلی خودرو برای تویوتا، یک برنامه جامع برای کاهش هزینه‌ها و بهبود سودآوری تا پایان دهه کنونی طراحی کرده است.

این شرکت به‌جای اینکه تمام تمرکز خود را بر روی استفاده از مواد اولیه کم‌هزینه بگذارد، تصمیم دارد تا با کاهش تعداد قطعات و ساده‌کردن فرآیند تولید، هزینه‌های تولید، انبار، لجستیک و مدیریت زنجیره تأمین را به‌طور همزمان کاهش دهد.

کاهش ۳۳ درصدی تنوع قطعات

مرکز اصلی این طرح جدید تحت عنوان RPT33، هدفگذاری کاهش ۳۳ درصدی در تنوع قطعات است.

این شرکت پیش‌بینی می‌کند که با این طرح، حاشیه سود عملیاتی خود را از حدود ۳.۸ درصد که برای سال جاری پیش‌بینی شده به ۷ درصد تا سال ۲۰۳۰ افزایش دهد.

کاهش تعداد قطعات نه تنها طراحی محصولات را تسهیل می‌کند، بلکه فرآیندهای تأمین مواد، تولید، حمل‌ونقل و نگهداری موجودی را نیز سریع‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر خواهد ساخت.

پشت‌سری صندلی با ۷۶ درصد کاهش قطعات

این شرکت پیش‌تر در همکاری با خودروسازان، موفق شده است تعداد اجزای تشکیل‌دهنده پشت‌سری صندلی را به میزان ۷۶ درصد کاهش دهد.

علاوه بر این، تویوتا بوشوکو در حال توسعه نسل جدیدی از فریم‌های صندلی است که ۲۰ درصد باریک‌تر و ۵ درصد سبک‌تر از برخی مدل‌های رقبای خود خواهند بود و همچنین مراحل تولید کمتری را خواهند طلبید.

این تغییرات می‌تواند علاوه بر کاهش هزینه‌های تولید، وزن خودرو را نیز کاهش دهد؛ که این موضوع در خودروهای هیبریدی و الکتریکی اهمیت بیشتری دارد.

ورود هوش مصنوعی به خطوط تولید

کاهش تعداد قطعات تنها بخشی از برنامه‌های صرفه‌جویی تویوتا بوشوکو به حساب می‌آید.

این شرکت همچنین قصد دارد زمان برخی فرآیندهای کاری را تا ۴۲ درصد کاهش دهد و از هوش مصنوعی برای طراحی خودکار ابزارهای لازم برای تولید بهره‌برداری کند.

هدف نهایی این است که محصولات با مراحل تولید کمتر، قطعات مشترک بیشتر و پیچیدگی کمتری به مرحله تولید برسند.

حرکت خودروسازان بزرگ به سمت ساده‌سازی

تویوتا تنها شرکتی نیست که برای کنترل هزینه‌ها به حذف تنوع‌های غیرضروری پرداخته است.

گروه فولکس‌واگن نیز برنامه‌هایی برای کاهش ۵۰ درصدی در سبد مدل‌های خود و حذف حدود ۷۵ درصد از گزینه‌های اضافی در نظر گرفته است تا پیچیدگی‌های تولید را کاهش دهد.

این روند نشان‌دهنده این است که خودروسازان و تأمین‌کنندگان بزرگ به‌طور فزاینده‌ای به این نتیجه رسیده‌اند که کاهش پیچیدگی محصولات می‌تواند به اندازه استفاده از مواد ارزان‌تر در کنترل هزینه‌ها مؤثر باشد.