ریبیت آمارکتس؛ نکته‌ای که هنگام مقایسه بروکرها نباید نادیده گرفت
ریبیت آمارکتس می‌تواند بخشی از هزینه معاملات را کاهش دهد، اما ارزش آن زمانی مشخص می‌شود که اسپرد، کمیسیون و حجم واقعی حساب از قبل اندازه‌گیری شده باشند. بونوس آمارکتس نیز مزیت دیگری است، اما نباید با ریبیت یکسان دیده شود. یکی اعتبار یا پاداش است و دیگری بازگشت بخشی از هزینه ایجادشده.
پیش از ثبت نام آمارکتس بهتر است معامله‌گر ابتدا حساب مناسب خود را انتخاب کند. Standard، ECN و Zero ساختارهای هزینه متفاوت دارند و همین تفاوت باعث می‌شود یک درصد ریبیت مشابه در هر حساب ارزش اقتصادی متفاوتی ایجاد کند. بازگشت هزینه فقط زمانی مفید است که خود حساب با سبک و سرمایه کاربر سازگار باشد.
چرا ریبیت در مقایسه بروکرها مهم است؟
اگر دو حساب اسپرد و اجرای نزدیک داشته باشند، بازگشت بخشی از هزینه می‌تواند بعد از تعداد زیادی معامله تفاوت معنی‌داری ایجاد کند. معامله‌گر روزانه یا اسکالپر معمولاً حجم بیشتری تولید می‌کند و اثر ریبیت را بیشتر احساس خواهد کرد. برای معامله‌گر کم‌تعداد، ممکن است برداشت، سوآپ و پشتیبانی وزن بیشتری از کش‌بک داشته باشند.
ریبیت نباید جای کیفیت اجرا را بگیرد. حسابی که لغزش بیشتری دارد یا اسپرد آن در ساعات فعالیت بازتر می‌شود، ممکن است بعد از بازگشت کمیسیون هنوز گران‌تر باشد. تصمیم باید روی هزینه خالص انجام شود و نه نرخ اسمی بازگشت.
چه اعدادی را برای مدیریت سرمایه و ریسک آمارکتس ثبت کنیم؟
در ادامه داده‌هایی را بررسی می‌کنیم که برای محاسبه اثر واقعی ریبیت و مقایسه آن با سایر بروکرها لازم هستند.
حجم کل
مجموع لات بسته‌شده را برای هر ماه بنویسید. این عدد مبنای سنجش مبلغ بازگشتی است. اگر بعد از فعال شدن ریبیت حجم افزایش پیدا کند، باید مشخص شود این تغییر ناشی از فرصت واقعی بوده یا کش‌بک باعث افزایش فعالیت شده است. حجم طبیعی باید تا حد امکان ثابت بماند.
اسپرد
میانگین اسپرد نماد اصلی را در ساعات واقعی فعالیت ثبت کنید. حداقل عدد صفحه حساب برای تصمیم کافی نیست. اگر بیشتر XAUUSD معامله می‌کنید، داده طلا را جدا نگه دارید. میانگین EURUSD نمی‌تواند هزینه واقعی استراتژی شما روی بازار دیگری را نشان دهد.
کمیسیون
در حساب ECN یا Zero، کمیسیون رفت‌وبرگشت را کامل وارد کنید. گاهی معامله‌گران اسپرد نزدیک صفر را می‌بینند و هزینه کمیسیون را دست‌کم می‌گیرند. مقایسه باید کل هزینه ورود و خروج را در نظر بگیرد تا نتیجه واقعی حساب مشخص شود.
مبلغ ریبیت
مبلغ دریافتی را برای همان دوره ثبت کنید و با حجم تطبیق دهید. این کار کمک می‌کند بازگشت واقعی به ازای هر لات مشخص شود. اگر تفاوتی با انتظار وجود دارد، قبل از افزایش حجم می‌توان آن را از پشتیبانی یا معرف پیگیری کرد.
هزینه خالص
هزینه خام را منهای ریبیت کنید و بر حجم تقسیم نمایید. این عدد یکی از مهم‌ترین معیارها برای مقایسه آمارکتس با آلپاری، لایت فایننس یا ایکس چیف است. درصد بازگشت ممکن است متفاوت باشد، اما هزینه خالص نشان می‌دهد در نهایت اجرای هر لات چه مقدار هزینه داشته است.
بونوس آمارکتس چه تفاوتی با ریبیت دارد؟
بونوس ۱۰۰ درصدی آمارکتس برای مشتریان جدید، حداقل واریز ۱۰۰ دلار و شرایط مشخص معرفی شده است. این پاداش می‌تواند به قدرت مارجین کمک کند و برای برداشت نیز شرط حجم دارد. بنابراین ماهیت آن با ریبیت فرق می‌کند و نباید به‌عنوان کاهش مستقیم هزینه هر معامله ثبت شود.
ریبیت پس از ایجاد معامله و هزینه معنا پیدا می‌کند. بونوس ممکن است پیش از معاملات به حساب اضافه شود و شرایط استفاده خاص داشته باشد. در ژورنال بهتر است این دو در ستون‌های جدا ثبت شوند تا معامله‌گر بداند چه مقدار از نتیجه حساب از عملکرد بازار و چه مقدار از مزیت‌های جانبی حاصل شده است.
چه خطاهایی ارزش ریبیت را کمتر می‌کنند؟
مزیت بازگشت هزینه زمانی از بین می‌رود که معامله‌گر رفتار خود را برای گرفتن مبلغ بیشتر تغییر دهد.
افزایش لات
لات باید با درصد ریسک و فاصله استاپ تعیین شود. اگر فقط برای دریافت ریبیت بیشتر حجم بالا برود، زیان احتمالی نیز افزایش پیدا می‌کند. مبلغ بازگشتی در مقایسه با ریسک یک پوزیشن بزرگ‌تر معمولاً کوچک است و نباید وارد فرمول مدیریت سرمایه شود.
افزایش تعداد ورودها
باز کردن معامله اضافی برای تولید حجم، هزینه و احتمال زیان را بالا می‌برد. ریبیت باید روی ستاپ‌های طبیعی اعمال شود. اگر فرصت مناسب وجود ندارد، هیچ مبلغ بازگشتی دلیل کافی برای ورود به بازار نیست و بهتر است حجم ماهانه کمتر باقی بماند.
انتخاب حساب نامناسب
اگر حسابی فقط به دلیل شرایط ریبیت انتخاب شده اما اسپرد یا کمیسیون آن برای سبک شما مناسب نیست، تصمیم باید بازبینی شود. ابتدا حساب را مستقل از کش‌بک انتخاب کنید. بازگشت هزینه فقط باید روی گزینه‌ای اعمال شود که بدون این مزیت نیز قابل استفاده است.
نادیده گرفتن لغزش
ریبیت معمولاً لغزش قیمت را جبران نمی‌کند. اگر سفارش‌های شما مرتب با اختلاف اجرا می‌شوند، این هزینه باید در محاسبه وارد شود. بروکری با ریبیت بالاتر اما لغزش بیشتر می‌تواند در عمل هزینه نهایی بالاتری نسبت به گزینه‌ای با بازگشت کمتر ایجاد کند.
چگونه ریبیت آمارکتس را وارد مقایسه نهایی کنیم؟
برای هر بروکر یک حجم ثابت، مثلاً ده لات، در نظر بگیرید. هزینه اسپرد، کمیسیون و میانگین لغزش را برای این حجم حساب کنید. سپس مبلغ کش‌بک قابل دریافت را کم نمایید. نتیجه، هزینه خالص قابل مقایسه خواهد بود و اثر تفاوت حجم ماهانه را حذف می‌کند.
بعد از آن کیفیت برداشت، پشتیبانی و اجرای سفارش را امتیاز بدهید. کمترین هزینه خالص همیشه به معنی بهترین تجربه نیست. اگر بروکر کمی گران‌تر اما اجرای پایدارتر و مسیر مالی ساده‌تری دارد، معامله‌گر باید این تفاوت را بر اساس اولویت‌های شخصی وزن‌دهی کند.
در نهایت، ریبیت آمارکتس نکته‌ای است که در مقایسه نباید نادیده گرفته شود، اما نباید همه تصمیم را نیز تعیین کند. نقش اصلی آن کاهش بخشی از اصطکاک معاملاتی است. وقتی حساب مناسب انتخاب شده و رفتار معاملاتی ثابت مانده است، کش‌بک می‌تواند نتیجه خالص را بدون افزودن ریسک تازه کمی بهتر کند.
