هیدئو کوجیما از کسانی که بدون تجربه Death Stranding آن را شبیه‌ساز پیاده‌روی می‌نامند، انتقاد کرد

هیدئو کوجیما، خالق افسانه‌ای مجموعه‌های Metal Gear و Death Stranding، از نقش شبکه‌های اجتماعی در شکل‌گیری برداشت‌های نادرست درباره بازی‌های ویدیویی انتقاد کرد.

او معتقد است که بسیاری از کاربران بدون تجربه مستقیم یک اثر و صرفاً بر پایه نظرات دیگران درباره آن قضاوت می‌کنند؛ معضلی که باعث شده است بازی Death Stranding همچنان به اشتباه صرفاً یک شبیه‌ساز پیاده‌روی تلقی شود.

کوجیما در گفت‌وگوی اخیر خود با آلخاندرو گونسالس اینیاریتو، کارگردان فیلم Digger، به بررسی تأثیر شبکه‌های اجتماعی، هوش مصنوعی و گسترش اطلاعات نادرست بر درک مردم از واقعیت پرداخت.

اینیاریتو در بخشی از این مصاحبه اشاره کرد که یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های او، رنگ باختن درک مشترک انسان‌ها از واقعیت است. به باور این کارگردان مطرح، شبکه‌های اجتماعی فضایی را به وجود آورده‌اند که در آن افراد حتی بدون تماشای یک فیلم یا لمس یک اثر هنری، با قاطعیت درباره آن نظر می‌دهند.

کوجیما نیز ضمن موافقت با این دیدگاه، به واکنش‌های اولیه کاربران در قبال بازی Death Stranding اشاره کرد و گفت:

کسانی که حتی یک لحظه هم Death Stranding را تجربه نکرده بودند، طوری درباره آن نظر می‌دادند که گویی بازی را به پایان رسانده‌اند و به آن برچسب شبیه‌ساز پیاده‌روی می‌زدند. این دیدگاه سطحی هنوز هم پابرجاست و همین موضوع برای من به شدت ترسناک است.

خالق Death Stranding بر این باور است که الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی نقش پررنگی در دامن زدن به چنین تصوراتی ایفا می‌کنند. به گفته او، این سیستم‌ها همواره محتوا و دیدگاه‌هایی را پیش روی کاربران قرار می‌دهند که با باورها و سلایق قبلی آن‌ها هم‌سو است. در نتیجه، مخاطبان کمتر با نظرات مخالف روبه‌رو می‌شوند و فرصت بازنگری در پیش‌داوری‌های خود را از دست می‌دهند.

کوجیما همچنین هشدار داد که فراگیر شدن هوش مصنوعی می‌تواند این بحران را عمیق‌تر کند. او پیش‌بینی می‌کند که در آینده، هوش مصنوعی در نقش یک دستیار شخصی ظاهر شده و کاربران را صرفاً به سمت محتوا، افراد و تجربیاتی سوق می‌دهد که از پیش با سلیقه آن‌ها سازگار است.

این بازی‌ساز برجسته در ادامه به بازی Metal Gear Solid 2 اشاره کرد؛ عنوانی که در سال ۲۰۰۱ عرضه شد و مفاهیمی همچون مهار اطلاعات، مهندسی افکار عمومی و پمپاژ اخبار جعلی را به تصویر کشید. به عقیده کوجیما، بسیاری از هشدارهایی که او بیش از دو دهه پیش در دل آن بازی مطرح کرده بود، امروز به بخشی از واقعیت روزمره زندگی بشر تبدیل شده‌اند.

با این حال، کوجیما تأکید دارد که فناوری و اینترنت ذاتاً مخرب نیستند. او پیش‌تر در گفت‌وگویی با پلی استیشن خاطرنشان کرده بود که ارتباطات آنلاین در دوران همه‌گیری کرونا به یاری انسان‌ها آمدند، اما تکیه بیش از حد به این فضای مجازی می‌تواند پیوندها و تعاملات واقعی در دنیای فیزیکی را سست کند.

همین دغدغه فکری، سنگ‌بنای روایت داستانی بازی Death Stranding 2: On the Beach را شکل داده است. در حالی که نسخه اول بر ضرورت ایجاد پیوند و ارتباط میان انسان‌ها پافشاری می‌کرد، نسخه دوم پرسش چالش‌برانگیزتری را به میان می‌کشد:

آیا واقعاً کار درستی بود که همه‌چیز را به یکدیگر متصل کنیم؟

از دیدگاه کوجیما، فاجعه اصلی زمانی رخ می‌دهد که انسان‌ها به‌جای بهره‌گیری آگاهانه از فناوری، عنان اختیار خود را به دست الگوریتم‌ها و سیستم‌های هوشمند می‌سپارند تا این ابزارها برایشان تعیین کنند چه اطلاعاتی را ببینند، با چه کسانی معاشرت کنند و چگونه جهان پیرامون خود را به قضاوت بنشینند.