ناسا و گوگل در حال توسعه یک دستیار هوش مصنوعی پزشکی برای فضانوردان سفر به مریخ هستند

مؤسسه ناسا به همراه شرکت گوگل در حال ایجاد یک دستیار پزشکی هوش مصنوعی هستند که مسؤولیت حفظ سلامت فضانوردان در مأموریت‌های مریخی را بر عهده خواهد داشت.

با افزایش مدت زمان مأموریت‌های فضایی انسانی و فاصله بیشتر از کره زمین، تضمین سلامت اعضای تیم به چالشی بزرگ تبدیل می‌شود. فضانوردانی که در ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کنند، تاکنون از طریق تماس‌های مستقیم با مرکز کنترل در هیوستون، دریافت مرتب دارو و بازگشت به زمین پس از 6 ماه بهره‌مند بوده‌اند، اما این شرایط برای مأموریت‌های آینده که ناسا و شرکت‌های تجاری مانند اسپیس‌ایکس در نظر دارند، تغییر خواهد کرد.

همکاری ناسا و گوگل برای توسعه دستیار پزشکی هوش مصنوعی در فضا

ناسا در تلاش است تا در ارائه خدمات پزشکی در فضا به خودکفایی برسد. یکی از گام‌های اساسی در این راستا، طراحی دستیار دیجیتال پزشکی (CMO-DA) با مشارکت گوگل است. این دستیار هوش مصنوعی که از علائم گفتاری، متنی و تصویری استفاده می‌کند، بر بستر Vertex AI شرکت گوگل طراحی شده و به فضانوردان کمک می‌کند تا در مواقعی که پزشک در دسترس نیست یا ارتباط با زمین قطع شده، علائم بیماری را شناسایی و درمان کنند.

این پروژه بر مبنای قرارداد ثابت با بخش دولتی شرکت گوگل در حال اجراست که هزینه‌های مربوط به خدمات ابری، توسعه نرم‌افزار و آموزش مدل را تأمین می‌کند. کد منبع نرم‌افزار متعلق به ناساست و این سازمان در فرایند بهبود مدل‌ها نقش خواهد داشت.

طبق گزارش‌ها، این دستیار پزشکی توسط گوگل در سه سناریوی رایج شامل آسیب مچ پا، درد پهلو و درد گوش آزمایش شده است. سه پزشک متشکل از یک فضانورد عملکرد این دستیار را در مراحل اولیه ارزیابی، جمع‌آوری تاریخچه پزشکی، تحلیل بالینی و درمان مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان می‌دهد که دقت تشخیص و درمان درد پهلو حدود 74 درصد، درد گوش 80 درصد و آسیب مچ پا 88 درصد بوده است.

فرایند توسعه این ابزار به‌صورت مرحله‌ای دنبال می‌شود و ناسا در نظر دارد داده‌های بیشتری نظیر اطلاعات دستگاه‌های پزشکی را به آن افزوده و مدل را برای درک بهتر شرایط خاص پزشکی فضایی مانند میکروگرانش آموزش دهد. شرکت گوگل اطلاعاتی در مورد برنامه‌های خود برای دریافت مجوزهای قانونی به منظور استفاده از این دستیار در مطب‌های پزشکی روی زمین ارائه نکرده است، اما در صورتی که این دستیار برای استفاده در فضا تأیید شود، مرحله بعدی می‌تواند شامل استفاده از آن در زمین باشد.

در نهایت این فناوری نه‌تنها قادر خواهد بود سلامت فضانوردان را ارتقا دهد، بلکه یافته‌های آن ممکن است در دیگر زمینه‌های بهداشتی نیز کارآمد باشد.