سم آلتمن اعلام میکند که هوش مصنوعی مفهوم «شغل واقعی» را دگرگون خواهد کرد
در گفتگویی جذاب پس از کنفرانس DevDay، «سم آلتمن»، مدیرعامل OpenAI، با مقایسه مشاغل سنتی مانند کشاورزی با مشاغل امروزی، این ایده را مطرح کرد که احتمالاً بسیاری از مشاغل فعلی به عنوان «کار واقعی» قلمداد نمیشوند. او بر این باور است که با ظهور هوش مصنوعی، نگرش ما نسبت به مفهوم کار در آستانه یک دگرگونی اساسی قرار دارد.
این موضوع ابتکار عمل «روان چیانگ» در گفتگو با آلتمن بود که خاطرنشان کرد: «چنانچه پنجاه سال پیش به یک کشاورز میگفتید اینترنت قادر است یک میلیارد شغل جدید به وجود بیاورد، ممکن بود شما را نپذیرد.»
آلتمن به این ایده پرداخته و گفت که آن کشاورز احتمالاً مشاغل امروز ما را امور بیفایده و غیرضروری به شمار میآورد. او افزود: «زمانی که شما مشغول کشاورزی هستید، در واقع کاری را انجام میدهید که مردم به آن نیاز دارند. شما برای آنها غذا تولید میکنید و زندگی آنان را تأمین میکنید. این به حقیقت “کار واقعی” اشاره دارد.» در مقابل، به نظر میرسد که بسیاری از حرفههای معاصر از منظر آن کشاورز، بیشتر شبیه «تفریحات برای پر کردن اوقات فراغت» جلوه میکنند.
سم آلتمن بر این باور است که چرخهای مشابه با ظهور هوش جامع مصنوعی (AGI) دوباره به وقوع خواهد پیوست و نسلهای آینده احتمالاً به شغلهای فعلی ما نگریسته و آنها را واقعیتر خواهند دانست.
نظرات سم آلتمن درباره معنای کار در عصر هوش مصنوعی
از دیدگاه آلتمن، مفهوم «کار واقعی» در هر دورهای تغییر میکند. همانطور که در گذشته یک کارگر صنعتی ممکن بود شغلهایی مانند استراتژیست بازاریابی یا مهندس نرمافزار را نوعی بهرهوری غیرواقعی تلقی کند، ما نیز ممکن است در درک مشاغل آینده همین دیدگاه را تجربه کنیم.
اگرچه آلتمن نگرانیها در خصوص احتمال جایگزینی یک میلیارد نیروی کار مبتنی بر دانش توسط هوش مصنوعی را به خوبی درک میکند، اما از توانایی بشر برای انطباق با شرایط جدید خوشبین است. او میگوید: «بر این باورم که مردم همچنان معنا و ارزش زیادی در زندگی خود خواهند یافت. آنچه ما به عنوان کار میشناسیم، به طرز قابل توجهی تغییر خواهد کرد.»
او بر این باور است که جاهطلبی بشر به طور حتم راههای جدیدی برای ابراز وجود پیدا میکند؛ خواه در عرصه اکتشافات فضایی باشد، یا در تعاملات میان مغز و کامپیوتر، یا در حل خلاقانه مسائل. آلتمن با اطمینان بر نبوغ انسانی تأکید کرده و میگوید: «من حاضرم بر انگیزههای انسانی شرط ببندم.»
در نهایت، نقطه نظر آلتمن نه تنها آرامشبخش است بلکه نگرانکننده نیز به نظر میرسد. از یک سو، او با تأکید بر تحول تدریجی مفهوم کار، موجبات کاهش نگرانیها از بیکاری گسترده را فراهم میکند. از سوی دیگر، او به مخاطراتی اشاره دارد که مرز بین کار «واقعی» و «مصنوعی» احتمالاً در سالهای آتی بهطور کامل محو خواهد شد. سوال اساسی این نیست که آیا هوش مصنوعی شغلهای ما را بر عهده خواهد گرفت، بلکه این است که با این فرض که ماشینها تقریباً در تمامی زمینهها از ما بهتر عمل کنند، «کار» در واقع چگونه معنا خواهد داشت.
