هوش مصنوعی تا سال ۲۰۴۰ میتواند افزایش ۴۰ درصدی را در تجارت به ارمغان آورد

براساس تازهترین گزارش سازمان تجارت جهانی (WTO)، فناوری هوش مصنوعی قادر است تا سال 2040 ارزش تجارت جهانی را به میزان 40 درصد افزایش دهد. با این حال، این گزارش به یک هشدار مهم نیز اشاره دارد؛ در صورتی که سیاستهای مناسبی اتخاذ نشود، این فناوری میتواند نابرابریهای اقتصادی در سطح جهانی را تشدید کند.
گزارش تجارت جهانی 2025 توضیح میدهد که هوش مصنوعی از دو طریق یعنی کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری میتواند به رشد تجاری کمک نماید. این فناوری قابلیت بهینهسازی فرآیندهای پیچیده لجستیکی را دارد، انطباق با قوانین گمرکی را تسهیل میکند و موانع زبانی را به واسطه ترجمههای فوری و دقیق از میان برمیدارد. این مزایا به ویژه برای کسبوکارهای کوچک و متوسط در کشورهای در حال توسعه بسیار سودمند خواهد بود و به آنها این امکان را میدهد که با سهولت بیشتری وارد بازارهای جهانی شوند. انتظار میرود با تحقق این پتانسیل، تجارت جهانی تا سال 2040 بین 34 تا 37 درصد و تولید ناخالص داخلی جهانی (GDP) تا 13 درصد افزایش یابد.
گزارش سازمان تجارت جهانی درباره هوش مصنوعی
با وجود چنین چشمانداز امیدبخشی، WTO نسبت به این نکته هشدار میدهد که مزایای هوش مصنوعی بهطور خودکار به طور مساوی تقسیم نخواهد شد. بزرگترین تهدید این است که این فناوری میتواند شکاف دیجیتالی و اقتصادی را در بین کشورها و همچنین در داخل جوامع عمیقتر کند. کشورها و شرکتهایی که به این فناوری دسترسی پیدا کنند، به سرعت به جلو پیش خواهند رفت، در حالی که دیگران ممکن است در عقب ماندگی باقی بمانند.
مدیرکل WTO در این خصوص اظهار داشت: «نباید اشتباهی که در دهههای گذشته با سرمایهگذاری اندک در آموزش، ارتقاء مهارتها و تأمین اجتماعی انجام دادیم، در زمینه هوش مصنوعی نیز تکرار کنیم.»
علاوه بر این، این گزارش نشان میدهد که بازارهای کار در آستانه یک تحول بزرگ قرار دارند؛ بعضی مشاغل به مرور زمان از بین خواهند رفت و در عوض مشاغل جدیدی با نیاز به مهارتهای متفاوت شکل خواهند گرفت. اگر در زمینه آموزش و بازآموزی نیروی کار به میزان کافی سرمایهگذاری نشود، خطر بیکاری برای بسیاری از کارکنان در سطح جهانی افزایش خواهد یافت.
گزارش WTO بر این نکته تأکید دارد که کلید بهرهمندی همگانی از هوش مصنوعی، اتخاذ سیاستهای فعال و فراگیر است. این سازمان چندین راهکار را برای دستیابی به این هدف پیشنهاد میکند. نخست، سرمایهگذاری در زیرساختهای دیجیتال به منظور کاهش شکاف میان کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه. دوم، سرمایهگذاری وسیع در آموزش، توسعه مهارتها و بازآموزی نیروی کار برای آمادهسازی آنها جهت مشاغل آینده. و سوم، ایجاد و حفظ یک محیط تجاری باز با کاهش تعرفهها بر کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی، از جمله نیمهرساناها، تا دسترسی به این فناوری برای تمامی کشورها تسهیل شود.




